در میان موجودات، انتخابگری چون انسان نمی شناسیم. واو به حکم انا هدیناه السبیل اما شاکرا واما کفورا مظهر القادر المختار جل وعز است. واین اختیار، که پلکان اوج گیری اوست، حضیض ها نیز برایش به دنبال می آورد وتردد در پلکانهای اوج وحضیض لوازمی دارد که قبل از هر چیز وجود وبعث مذکران ومنبهان است. خداوند رحمان به مقتضای مهر عمومی، همواره یادآورانی را مبعوث فرموده که آنان - درود خدا بر ایشان - را پیامبران می نامیم، ولی حفظ ونگهداری ودوام بخشی به این تذکر ونشان دادن انسانهای تذکر یافته، خط وصایت وولایت وامامت را می طلبد. پس آفریدگار حکیم تبارک وتعالی به حکم حکمت ومصلحت، جانشینانی نیز برای ایشان قرار داده است. اینان - هزاران درود وسلام برایشان - با کردار وگفتار خود، خط تذکر وتنبه را حفظ کرده ودر چهره زندگی روزمره وگفتارهایشان، انسانهای خفته را بیدار وخزانه های نهفته خردشان را برانگیخته اند. وما که همه هستیمان از برکت وبه یمن وجود آنان می باشد، بایستی که به عنوان سپاس یکی از هزاران حقوقشان، خط کوشش ایشان را دنبال کنیم. در این راستا، تذکراتی از کلمات نورشان - توقیعات امام عصر (عجل الله فرجه) - در قالب سخنرانی وتوسل بود، در کنار مرقد مطهر منبع نور، هشتمین مشعل روشن تذکر حضرت ثامن الحجج - علیه السلام - که برادرانی متذکر، آنها را از نوار پیاده کرده، با کمی اصلاح - در عین محفوظ نگاه داشتن لحن گفتاری وخطابی در حد امکان - در اختیار گوشهای شنوا - اذن واعیه - قرار می دهند. پادششان با مولایشان امام زمان - علیه السلام. امید که موجب یادآوری نویسنده وخواننده بشود ومورد رضایت وخشنودی آن مذکر پرده نشین وغایب از نظر قرار گیرد وخداوند رئوف آن را به عنوان گامی کوچک در مسیر زمینه سازی برای ظهور آن سرور بپذیرد.